Opis

W pracy podjęto próbę przedstawienia dotychczasowego dorobku prozatorskiego Ewy Nowackiej. W zakresie oglądu powieści historycznych adresowanych do dorosłego i młodzieżowego odbiorcy zwrócono uwagę na: fakty historyczne, którym „przysługują znamiona prawdziwości i dystans czasowy określany jako historyczny”, ujęcia mające walor historiozoficzny, modele historyczne będące obrazowym uogólnieniem zjawisk, elementy metatekstowe, współczynniki intencyjne opowiadania. W części rozważań dotyczących prozy obyczajowej dla młodzieży praca mieści się metodologicznie w kręgu badań Jolanty Ługowskiej, ukazujących, że literatura adresowana do młodocianego odbiorcy uwzględnia jego potrzeby czytelnicze i czerpie schematy fabularne z literatury popularnej. Występujące w obrębie tejże literatury przemieszczone wzorce: kobiety fatalnej, anioła, herosa, demona czy przewodnika, znajdują również odniesienie w utworach dla nastolatków. W pracy zwrócono uwagę na obecność tych przemieszczeń w prozie Ewy Nowackiej oraz wyodrębniono zasadnicze potrzeby czytelnicze pojawiające się w fabule powieści i opowiadań autorki dotyczące: wątku erotycznego, problemu inicjacji rozumianego jako etap przechodzenia z dzieciństwa w dorosłość, osobowych relacji rówieśniczych, roli przewodnika. W omawiany materiał literacki wpleciono rozważania na temat specyfiki okresu dojrzewania oparte na literaturze pedagogicznej i psychologicznej. Niniejsza praca ukazuje najbardziej charakterystyczne cechy prozy fabularnej Ewy Nowackiej, na którą składają się utwory zarówno dla dorosłych, jak i dla młodzieży. Stanowi pierwszą próbę monograficznego ujęcia dotychczasowej twórczości prozatorskiej autorki, z odniesieniem do literatury historycznej i obyczajowej XX w.