Opis

Niniejsza książka stanowi wybór fragmentów dziennika pisanego przez Stanisława Turnaua – ziemianina z Wlonic w dniach od 1 września 1939 r. do stycznia 1945 roku. Dzieło obejmuje 10 tomów i liczy ponad 1000 stron. Pamiętnikarz opisał wiele aspektów wojny i okupacji, codzienność okupacyjną dworu, folwarku i wsi polskiej. Szczegółowo odniósł się do polityki i poczynań okupanta niemieckiego wobec polskiego rolnictwa, eksterminacji Polaków i zagłady ludności żydowskiej. Szczególnie w obliczu zagłady Żydów autor dziennika zawarł wstrząsające opisy kaźni. Stanisław Turnau opisał starannie również stosunki panujące w partyzantce polskiej i relacje oddziałów zbrojnych wobec ziemian i wsi. Wszystko to zaprezentował na szerokim tle polityki międzynarodowej.
W zamyśle redaktora dziennika publikacja ma zamiar ukazać okupację widzianą z perspektywy dworu polskiego. Zastosowano więc takie kryterium doboru fragmentów, by ukazać najważniejsze aspekty okupacji i wojny na polskiej wsi. Obraz polskiej wsi, a zwłaszcza ziemiaństwa przedstawiony przez Turnaua jest w wielu przypadkach zbieżny z najnowszymi ustaleniami historyków. Publikacja zaopatrzona została w aparat naukowy. Dzieło Stanisława Turnaua trzeba uznać za jeden z najwierniejszych dokumentów dotyczących wsi i polskiego ziemiaństwa w okresie II wojny światowej.