Opis

Przedmiotem badań, których podjęła się Autorka stały się państwowe biblioteki nauczycielskie, nadzorowane przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, istniejące na terytorium Drugiej Rzeczypospolitej. Celem pracy jest: analiza uwarunkowań towarzyszących powoływaniu, organizowaniu i funkcjonowaniu państwowych bibliotek pedagogicznych, rekonstrukcja ich dziejów, a także prośba określenia miejsca książnic nauczycielskich w polskiej oświacie i kulturze międzywojnia. Aspekt bibliologiczny dysertacji wymagał zwrócenia uwagi na biblioteki jako ogniwa procesu komunikowania społecznego i kulturowego. Autorka starała się przy tym ustalić cechy typowe dla bibliotek nauczycielskich, ale też wskazać te, które były wspólne dla ogółu książnic dwudziestolecia międzywojennego. Zasięg chronologiczny rozprawy wyznaczony jest datami: 11 listopada 1918 r. (zawieszenie broni na froncie zachodnim, przekazanie Józefowi Piłsudskiemu naczelnego dowództwa nad tworzącym się wojskiem, proklamowanie niepodległości) – 1 września 1939 r. (wybuch II wojny światowej). Książka adresowana jest przede wszystkim do osób zainteresowanych historią książki i bibliotek oraz dziejami oświaty i wychowania w Polsce w latach 1918-1939.