Opis

Praca stanowi próbę przedstawienia fenomenu masowej produkcji hutniczej kultury przeworskiej w aspekcie chronologiczno-kulturowym i technologiczno-surowcowym. Ludność tej kultury zamieszkująca ziemie środkowej i południowej Polski u schyłku starożytności, stworzyła wielkie centra hutnicze (Góry Świętokrzyskie, Mazowsze, Śląsk), których produkcja wykraczała poza lokalne potrzeby. Autor nakreślił obraz tej szczególnej dziedziny gospodarki na szerokim tle uwarunkowań przyrodniczych i kulturowych. Książka ma charakter interdyscyplinarny i kierowana jest do środowiska archeologicznego, historyków techniki, metalurgów i przedstawicieli nauk przyrodniczych. Wypełnia także istotną lukę w polskim piśmiennictwie archeologicznym okresu rzymskiego na ziemiach polskich, dając ciekawy i szeroki obraz jednej z podstawowych dziedzin gospodarki, która decydowała o rozwoju i znaczeniu politycznym kultury przeworskiej, uznawanej za jedną z największych i najtrwalszych jednostek kulturowych północno-wschodniego Barbaricum.