Opis

Jest to pierwszy na gruncie polskim słownik tego typu. Składa się z dwóch części – teoretycznej i praktycznej (słownika). Pierwsza z nich zawiera następujące podrozdziały: 1. Pojęcia pleonazm i tautologia; 2. Trudności klasyfikacyjne; 3. Zróżnicowanie stylistyczne pleonazmów i tautologii; 5. Struktura składniowa pleonazmów; 6. Typy tautologii ze względu na udział części mowy; 7. Normatywna ocena pleonazmów i tautologii; 8. Zawartość słownika. Definiuje więc przedmiot badań, pokazuje możliwości klasyfikacji zebranego materiału oraz podaje informacje na temat struktury i zawartości słownika. Część praktyczna (słownik) zawiera 400 (dokładnie 397) nadmiarowych połączeń semantycznych, które zostały podzielone na dwie grupy pleonazmy (połączenia elementu nadrzędnego i podrzędnego) oraz tautologie (połączenia elementów współrzędnych). Przykłady pochodzą zarówno ze źródeł pisanych (prasa, literatura piękna, inne teksty pisane), jak i polszczyzny mówionej (w tym tekstów czytanych) radia, telewizji, języka potocznego. Materiał ma charakter pierwotny (zbierany przez autora od początku lat dziewięćdziesiątych) i wtórny (wynotowany z prac językoznawczych).