Opis

W udostępnionej tu czytelnikowi korespondencji Mirosław Wójcik zastosował bardzo funkcjonalny chwyt kompozycyjny, rezygnując z prezentowania listów Zegadłowicza, Żechowskiego i Ruzamskiego w postaci trzech osobnych bloków. W zamian skonstruował on fascynującą „opowieść epistolarną” z wyraźnie zarysowaną dramatyczną fabułą. Korespondencja ta zawiera bowiem typowy „portret artysty z czasów młodości” (Żechowski), z postacią Zegadłowicza w tle i z listami Ruzamskiego, będącymi w tym wypadku doskonałym kontrapunktem realistycznym, środowiskowym i obyczajowym. Blok korespondencji przygotowany przez Mirosława Wójcika wnosi wiele nowego do historii gorzeńskiego dworu, oddaje znakomicie klimat epoki, czyli schyłku II Rzeczypospolitej, przynosi wiele nowych informacji o okolicznościach powstawania dzieła Emila Zegadłowicza [Motorów]. Praca wzbogaca wiedzę zarówno o pisarzu, jak i międzywojennej epoce w literaturze i sztuce.