Opis

Książka składa się z czterech części, w których przedstawiono działania Związku Zawodowego Pracowników Kolejowych, potocznie zwanego Związkiem Zawodowym Kolejarzy lub ZZK, w Polskich Kolejach Państwowych jako organizacji pracowniczej, dążącej do określenia swojego miejsca w ustroju przedsiębiorstwa i uporządkowania praw i obowiązków pracowników kolei. Część I – obejmuje lata dwudziestolecia międzywojennego; część II – okres Polski „lubelskiej” i lata odbudowy gospodarczej kraju; część III – lata podstawowej industrializacji kraju; część IV – lata 1956-1980. Analiza porównawcza, szczególnie lat odbudowy gospodarczej kraju i okresu forsownej industrializacji, jednoznacznie wskazuje na korzyści społeczne i ekonomiczne, jakie może odnieść gospodarka narodowa i przedsiębiorstwo, w której związek zawodowy prowadzi działalność jako współuczestnicząca masowa organizacja pracownicza. Przykład przedsiębiorstwa Polskie Koleje Państwowe jednocześnie dowodzi, że zdobycze pracowników w dziedzinie partycypacji pracowniczej nie zawsze pozostawały trwałe i o jej przyszłości decydowała zmiana układu sił politycznych. W Polsce osiągnięcia partycypacji pracowniczej/związkowej zostały przekreślone przez stalinizm w latach forsownej industrializacji. Jako przykład możliwości godzenia interesów pracowniczej organizacji ze sprawnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa, może uchodzić w warunkach Polski przedsiębiorstwo PKP z lat odbudowy gospodarczej kraju. Problem w tym, czy każde środowisko pracownicze w latach przełomów politycznych i gospodarczych stać na wypracowanie rozwiązań, godzących umiejętnie interesy zawodowe z interesami ekonomicznymi i czy w konkretnych środowiskach mamy przywódców związkowych i pracodawców zdolnych do wypracowania koncepcji partycypacyjnych. Praca może służyć również jako pomoc naukowo-dydaktyczna dla studentów ekonomii, socjologii stosunków przemysłowych, socjologii pracy, nauk politycznych, zarządzania i marketingu oraz administracji i zarządzania.