Opis

Tematyką książki, jest ukazanie historycznej drogi kształtowania się polskiego prawa szkolnego na przestrzeni ponad dwustu lat. Autorzy starali się ukazać odmienną od innych państw europejskich drogę rozwoju prawa oświatowego w Polsce. Rozpoczęła się ona w okresie Oświecenia od działalności ks. Stanisława Konarskiego, który przygotował grunt do powstania Komisji Edukacji Narodowej i przeprowadzonych przez nią reform szkolnictwa w Koronie i Wielkim Księstwie Litewskim. Dzięki tym poczynaniom Rzeczpospolita szlachecka wysunęła się na czoło reform oświatowych „Starego Kontynentu” w dziedzinie wychowania patriotyczno-obywatelskiego. Autorzy w analizowanej publikacji starali się ukazać ciągłość polskiego prawa szkolnego I Rzeczpospolitej, do którego nawiązywano jeszcze po 123 latach utraty niepodległości. Najważniejszym okresem dla kształtowania się narodowego systemu szkolnictwa i stanowiącego dla niego podbudowę systemu prawa oświatowego był okres II Rzeczpospolitej. Polskie prawo szkolne po II wojnie światowej (okres PRL) było przykładem odchodzenia od demokratycznych założeń prawa z lat 1918-1939 ku koncepcjom charakterystycznym dla systemów autorytarnych i totalitarnych. Państwo polskie od 1961 roku posiadało monopol na kształtowanie prawa szkolnego wedle ideologii marksistowsko-leninowskiej afiliowanej przez PZPR. Zmiany w zakresie tworzenia mechanizmów prawa szkolnego, opartych na demokratycznych podstawach nastąpiły dopiero po uchwaleniu ustawy O systemie oświaty z 7 września 1991 r. Autorzy oprócz części ogólnej zaprezentowali bogaty wybór aktów prawnych od XVIII do XX wieku. Publikacja przeznaczona jest dla szerokiego kręgu odbiorców: studentów pedagogiki oraz studiów podyplomowych w zakresie zarządzania oświatą, dyrektorów szkół i nauczycieli podnoszących swoje kwalifikacje zawodowe poprzez różne formy kształcenia podyplomowego.