Opis

Prezentowana rozprawa o twórczości nauczycieli męskich rządowych szkół średnich w Królestwie Polskim w okresie międzypowstaniowym stanowi próbę całościowego ujęcia tego zagadnienia. Jako początkową cezurę chronologiczną omawianego okresu przyjęto w pracy rok 1833, ponieważ w maju tego roku weszła w życie nowa ustawa szkolna organizująca szkolnictwo średnie w Królestwie Polskim. Jesienią 1833 roku wznowione zostały zajęcia po rocznej przerwie, zarządzonej przez Ministerstwo Oświecenia Narodowego w Petersburgu na czas pracy Komitetu Petersburskiego nad nową ustawą, którą opracowywano po upadku powstania listopadowego. Za datę końcową natomiast uznano rok 1822, ponieważ zmieniona została wówczas organizacja systemu szkolnego przez Ustawę o wychowaniu publicznym z 20 maja 1862 roku. Problematyka zaprezentowana w niniejszej pracy dotychczas omawiana była wycinkowo przy przedstawianiu dziejów poszczególnych szkół średnich lub w biografiach nauczycieli, a także sygnalizowana na łamach Historii nauki polskiej i innych wydawnictw typu encyklopedycznego oraz podręcznikowego. Konkretne ustalenia zawarte na kartach niniejszej monografii dotyczą dorobku nauczycieli pod względem ilościowym i jakościowym w dziedzinie badań naukowych, popularnonaukowych, przyczynkarskich oraz twórczości literackiej i artystycznej.